~Χαμένη Προσμονή~

~Χαμένη Προσμονή~
   
Γράμμα αδιάβαστο στα χέρια,
μετέωρο
και οι λέξεις σκόρπιες
από το άγριο χάδι του ανέμου.

Ρούχο ξεφτισμένο έγινε
σε πονεμένη ψυχή,
που αναπαυμό δε βρίσκει
με ξηλωμένα τα κουμπιά.

Περίμενε, μάταια περίμενε.
Τα λόγια δεν ήρθαν ποτέ.
Σαν τα πλοία,
που δεν πιάσαν λιμάνι.
Σαν τη βροχή,
που δεν πότησε τη γη.

Κι φαντασία..
Πόσα να ζωντανέψει κι αυτή.

Τα όνειρα ξεθώριασαν κι αυτά.
Σαν τα μπαμπακιένια σύννεφα,
που φτιάχνουν σχήματα
στον ουρανό και μετά χάνονται..
Πώς να τα φτάσεις..
Πώς να τα πιάσεις..
Άπιαστα έγιναν πια..

Κι αυτό το γράμμα στο χέρι,
πυρωμένο σίδερο που καίει
τα τελευταία απομεινάρια ελπίδας.

Δυστυχώς το έργο έμεινε μόνο.
Οι πρωταγωνιστές δεν θα έρθουν ποτέ.
Ώρα να κλείσεις τα φώτα.
Ώρα να πέσει η αυλαία..

~Κλειώ Κουτσογιωργάκη~

Αναπόληση.

Αναπόληση.

Πόσο θυμίζεις εκείνο το κορίτσι του αγρού
με το τσίτινο φουστάνι.
Τα σκληρά χέρια της δουλειάς
και μαλλιά στο χρώμα του σταχυού.

Σεργιάνι στούς αγρούς έβγαινες με την πρώτη αυγή
χάζευε η φύση.
Είχες διάφανο φωτεινό πρόσωπο
και εναν Ηλιο φορούσες στα μαλλιά σου.

Με όλες τις αισθήσεις καλωσόριζες το θαύμα
οσφριζόσουν τα πεσμένα στάχυα.
Τούς σπόρους έβλεπες να ταξιδεύουν
σε μία αέναη μετακίνηση να αναγεννηθούν.

Ζούσες καθημερινά το θαύμα της σποράς
αυτή η μάνα γής ανέθρεψε
γενιές ολάκερες άπλωνες τα χέρια πάνω στα ολόχρυσα στάχυα κι ελεγες
"Εδώ ανήκω θα μείνω εδώ"
είμαι ενα απλό κορίτσι του αγρού.
Εδω είναι το σπίτι μου.

Aρετή Μαυροπούλου

06-10-2015

Η Διαθήκη.

 
Τα ανείπωτα της ψυχής θάθελα να κλειδώσω
μέσα σε μία κιβωτό
που δεν θα βρει το διεφθαρμένο γένος των ανθρώπων.
Εκεί που ο κατακλυσμός θα έχει καταλαγιάσει
και οι Τιτάνες θα έχουν ηττηθεί.
Γιατί η αλαζονεία γένεται θεριό κ τρώει τους ανθρώπους
και οι Θεοί οργίζονται για το παράπτωμα τους.
Απόκαμα να κουβαλώ τον πάνβαρο σταυρό μου
μα ξέρω πως θάλθει στιγμή που θάναι η ανάσταση μου.
Φιλί από ροδόσταμο δώς μου να πιώ
αγιασματάρι του Θεού ζωή να ξανανιώσω.
Σοφία ουρανόδρομη σπίθα του Προμηθέα
οδήγησε με στους ουρανούς με τις 7φωτες λυχνίες.
 
Ύψιστο χρέος μου οι εντολές να τις διαφυλάξω
και μια φωνή ουρανόδρομη μου λέει να προχωρήσω.
Αλλοίμονο σ αυτούς που εμπόδια προβάλλουν
στάχτη θα γίνουν απ την φωτιά της Θείας δικαιοσύνης.
Σε χρυσοποίκιλτο Ναό να την διαφυλάξω
εκεί που είναι η θέση της
στου Σολομώντα τον Ναό μαρτυρικά να φτάσω.
 
Εμπόδια και άπιστοι προβάλουν έμπροσθεν μου
μα οι Φιλισταίοι στέκουν αδύναμοι μπροστά στην Θεία δίκη.
Σπινθήρας από Χερουβείμ σκοτώνει φίδια και σκορπιούς
μπροστά στο πέρασμα μου
και εσύ ακοίμητος φρουρός είσαι ο σύμμαχος μου.
Του Αρχαγγέλου το σπαθί κρατάς στο δυνατό σου χέρι
και προστατεύεις του Θεού την ύψιστη Διαθήκη.
Αρετή Μαυροπούλου
17-05-2014
Ανέκδοτο.